X
تبلیغات

?

قالب وبلاگ

سایت پناهجویان افغانی در ترکیه

طراحی سایت


سایت پناهجویان افغانی در ترکیه
 
Afghan Refugees In Turkey
.
نوشته شده در تاريخ Mon 20 Jun 2011 توسط bipanah


                              


Monday 20 June 2011


GENEVA, June 20 (UNHCR) – A UNHCR report released today reveals deep imbalance in international support for the world’s forcibly displaced, with a full four-fifths of the world’s refugees being hosted by developing countries – and at a time of rising anti-refugee sentiment in many industrialized ones.

UNHCR’s 2010 Global Trends report shows that many of the world’s poorest countries are hosting huge refugee populations, both in absolute terms and in relation to the size of their economies. Pakistan, Iran and Syria have the largest refugee populations at 1.9 million, 1.1 million and 1 million respectively.

Pakistan also has the biggest economic impact with 710 refugees for each US dollar of its per capita GDP (Gross Domestic Product), followed by Democratic Republic of the Congo and Kenya with 475 and 247 refugees respectively. By comparison, Germany, the industrialized country with the largest refugee population (594,000 people), has 17 refugees for each dollar of per capita GDP.

Overall, the picture presented by the 2010 report is of a drastically changed protection environment to that of 60 years ago when the UN refugee agency was founded. At that time UNHCR’s caseload was 2.1 million Europeans, uprooted by World War Two. Today, UNHCR’s work extends to more than 120 countries and encompasses people forced to flee across borders as well as those in flight within their own countries.

The 2010 Global Trends report shows that 43.7 million people are now displaced worldwide – roughly equalling the entire populations of Colombia or South Korea, or of Scandinavia and Sri Lanka combined. Within this total are 15.4 million refugees (10.55 million under UNHCR’s care and 4.82 million registered with the UN Relief and Works Agency for Palestine Refugees), 27.5 million people displaced within their own country by conflict, and nearly 850,000 asylum-seekers, nearly one fifth of them in South Africa alone.

Particularly distressing are the 15,500 asylum applications by unaccompanied or separated children, most of them Somali or Afghan. The report does not cover displacement seen during 2011, including from Libya, Côte d’Ivoire and Syria.

"In today’s world there are worrying misperceptions about refugee movements and the international protection paradigm," said António Guterres, UN High Commissioner for Refugees. "Fears about supposed floods of refugees in industrialized countries are being vastly overblown or mistakenly conflated with issues of migration. Meanwhile, it’s poorer countries that are left having to pick up the burden."

Reflecting the prolonged nature of several of today’s major international conflicts, the report finds that the refugee experience is becoming increasingly drawn-out for millions of people worldwide. UNHCR defines a protracted refugee situation as one in which a large number of people are stuck in exile for five years or longer.

In 2010, and of the refugees under UNHCR’s mandate, 7.2 million people were in such a situation – more than at any time since 2001. Meanwhile only 197,600 people were able to return home, the lowest number since 1990.





Some refugees have been in exile for more than 30 years. Afghans, who first fled the Soviet invasion in 1979, accounted for a third of the world’s refugees in both 2001 and in 2010. Iraqis, Somalis, Congolese (Democratic Republic of the Congo) and Sudanese were also among the top 10 nationalities of refugees at both the start and end of the decade.

"One refugee without hope is too many," said High Commissioner Guterres. "The world is failing these people, leaving them to wait out the instability back home and put their lives on hold indefinitely. Developing countries cannot continue to bear this burden alone and the industrialized world must address this imbalance. We need to see increased resettlement quotas. We need accelerated peace initiatives in long-standing conflicts so that refugees can go home."

Despite the low level of refugee returns last year, the situation for people displaced within their own countries – so-called internally displaced people, or IDPs – showed some movement. In 2010, more than 2.9 million IDPs returned home in countries including Pakistan, the Democratic Republic of the Congo, Uganda and Kyrgyzstan. Nonetheless even with these return levels, at 27.5 million people the global number of internally displaced was the highest in a decade.

A further but harder-to-quantify group that UNHCR cares for is stateless people, or people lacking the basic safety net of a nationality. The number of countries reporting stateless populations has increased steadily since 2004, but differences in definitions and methodologies still prevent reliable measurement of the problem.

In 2010, the reported number of stateless people (3.5 million) was nearly half of that in 2009, but mainly due to methodological changes in some countries that supply data. Unofficial estimates put the global number closer to 12 million. UNHCR will be launching a worldwide campaign in August this year to bring better attention to the plight of the world’s stateless and to accelerate action to help them.

نوشته شده در تاريخ Sun 19 Jun 2011 توسط bipanah


 فردا مصادف است با روز جهانی پناهندگان .روزی که در سطح بین المللی نگاه ها ، رویکردها و اجراهای متفاوتی از برخورد با پدیده ی پناهندگی مشاهده می گردد .

موضوع مهاجرت و پناهنده شدن در طول سالیان دراز درسطح جهان مطرح بوده و عموما افرادی که به دلیل فعالیت های سیاسی و اجتماعی مورد اذیت و آزار، در جامعه ی خود قرار می گرفتند ، دست به مهاجرت می زدند . امر مهاجرت یک فرایند اجرایی ساده نیست ، که در آن دنیای متبلور باشد که هر مهاجری با تصور شیرینی از آینده ، اقدام به مهاجرت نماید . در روند مهاجرت علاوه برموضوعاتی چون قرار گرفتن در یک فضای بیگانگی فرهنگی و نوع برخوردها و تعامل و رفتارهای گاه متناقضی که در برخورد با یک پناهجوی از سوی نهاد مربوطه به عمل می آید ؛ نوستالوژی موجود برای یک مهاجر غریب واقع شده در فرهنگ بیگانه ، شکننده تر از هر عامل دیگری ست .

اما بر اساس اعلامیه ی جهانی حقوق بشر ، و مواد گوناگون آن به ویژه در بخش مربوط به پناهندگی ، تکالیفی بر عهده ی دولی که زیر این اعلامیه را امضاء نموده اند ، گذاشته شده که بر اساس گزارش های موجود جهانی ، گاه برخی از گشورهای پیشرفته و گاه کشورهای توسعه نیافته ، از مواد مربوط به اعلامیه ی جهانی حقوق بشر در خصوص پناهندگی ، تفسیرهای سلیقه ای و شخصی نموده و مواد مذکور دراعلامیه را در فرایند رسیدگی به حقوق پناهندگی قربانی می نمایند .

سال هاست که چنین اتفاقی رخ می دهد و هشدارها تا کنون کارساز نبوده است . حتی تبدیل شدن کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل ، به شورای حقوق بشر که از ضمانت اجرایی محکم تری برخوردار گردیده ، در این خصوص چندان موثر نبوده است . به عبارتی دیگر حیات فردی شهروندی که قربانی قدرتی استبدادی در جامعه ی خود درفرایند فعالیت اجتماعی می باشد ، با تغییر موقعیت زندگی خود در محیطی دیگر متاسفانه قادر نیست از حمایت قانونی مبتنی بر آنچه در اعلامیه ی جهانی حقوق بشر ذکر گردیده ، برخوردار گردد . نمایندگان پارلمان اروپا در هیجدهم ژوئن(جون ) طی نشستی در استراسبورگ ، به تدوین آئین نامه ای پرداختند که در آن به بازگرداندن مهاجرا ن غیرقانونی رای مثبت دادند.علاوه برآن حتی خود را مجاز به بازداشت و زندانی نمودن مهاجران غیرقانونی از شش ماه تا هیجده ماه دانسته تا سپس به بازگرداندن آنان اقدام نمایند .

این موضوع تا چه حد با مواد و معاهده های مربوط به اعلامیه ی جهانی حقوق بشر ،انطباق دارد . به گمانم آقای بان کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد در این خصوص می بایست توجهی جدی مبذول نماید . این نقض صریح حقوق انسانی و بشری یک پناهجوی در چهارچوب اعلامیه ی جهانی حقوق بشر است . چطور با سرنوشت یک انسان و یا خانواده توسط دولت ها بازی می شود ، در حالی که برخی مواد اعلامیه ی جهانی حقوق بشر ، صراحت دارد که هر انسانی مجاز به انتخاب زندگی در هرجایی می باشد .

شهروند و یک فعال سیاسی و حقوق بشری که در جامعه ی خود در معرض فشارها و تهدیدها می باشد ، چطور حق آن را ندارد که درمحیطی دیگر، خود و خانواده اش دور از خطر به ادامه ی زندگی بپردازند و امکان رشد و پروش خود را بیابند .

امروز روز جهانی پناهندگی ست و به نظر می رسد نشست پارلمان اروپا که به تصویب چنین آئین نامه ای انجامیده ، نقض صریح و آشکار حقوق بشر و حقوق پناهندگان می باشد . شایسته است که آقای بان کی مون دبیرکل محترم سازمان ملل ، فارغ ازهرگونه توجیهات قدرت پسند در این خصوص پیگیری نموده و از معاهدات و اعلامیه ی جهانی حقوق بشر که حاصل سال ها تلاش کشورهای عضو آن سازمان و نیز حاکی از معرفت سیاسی و اجتماعی جهانشمول می باشد ، قاطعانه دفاع نمایند . بدیهی ست که در این صورت مواد اعلامیه ی مذکورمی تواند به درستی جنبه ی اجرایی یافته و از حقوق پناهجویان حمایت لازم به عمل آید . /

در همین زمینه                                                                                                                

                                                       روز جهاني مهاجرت











روز هجدهم دسامبر به احترام میلیون ها نفر که کشور خود را به امید یافتن زندگی بهتر ترک کرده اند، روز جهانی مهاجرت نام گرفته است. سازمان جهانی مهاجرت اعلام کرده است مشاغلی که مهاجران دارند و درآمدی که به کشور خود می فرستند بخش مهمی از اقتصاد جهانی را تشکیل می دهد.

این سازمان به همه کشورها هشدار داد که بحران اقتصادی را بهانه ای برای اتخاذ تدابیری که مهاجرت را محدود می کند، قرار ندهند.

به گفته این سازمان، مهاجرین سهم بزرگی در رشد و بهبود اقتصادی دارند، به همین دلیل کشورهای ثروتمند نباید درهای خود را به روی آنها ببندند.

به عقیده مقامات این سازمان، زمانی که بیکاری رو به افزایش است، احتمالا به نظر منطقی می رسد که مهاجرت را محدود کنند، اما عملا آمار نشان می دهد که این دو با هم رابطه مستقیمی ندارند.

مهاجران عمدتا مشاغلی دارند که شهروندان کشورهای صنعتی از انجام آن خودداری می کنند. همچنین به گفته این سازمان با کاهش تولید مثل و افزایش طول عمر در کشورهای ثروتمند ، بسیاری از آنها تا 50 سال آینده با کمبود نیروی کار مواجه خواهند شد.

در عین حال مقدار پولی که مهاجران به کشورهایشان می فرستند برای اقتصاد کشورهای در حال توسعه بسیار مفید است زیرا طبق برآوردهای سازمان جهانی مهاجرت، مجموع این درآمد چندین برابر بیشتر از صندوق کمک های مالی است که برای کمک به توسعه آنها در نظر گرفته شده است.

از همه مهمتر آنکه سازمان جهانی مهاجرت هشدار داده است که محدود کردن قوانین مهاجرت، آنها را از این کار باز نمی دارد بلکه آنها را طعمه قاچاقچیان انسان می کند.

منبع : بی بی سی

نوشته شده در تاريخ Mon 13 Jun 2011 توسط bipanah


در حالیکه واحدهای پیاده و زرهی ارتش سوریه به عملیات نظامی در شهر جسر الشغور و مناطق اطراف ادامه می دهند، چند هزار تن از ساکنان منطقه از بیم حملات ارتش در کنار مرز با ترکیه ازدحام کرده و منتظر عبور از مرز هستند.


واحدهای ارتش روز یکشنبه به این شهر یورش بردند و دولت سوریه روز دوشنبه در تشریح عملیات نظامی در جسر الشغور گفت که ارتش مشغول پاکسازی بلندی های اطراف از "بقایای گروه های شورشی" است.

هفته گذشته رسانه های دولتی سوریه گزارش کردند که بیش از یکصد تن از ماموران امنیتی در شهر جسر الشغور کشته شده اند و "شورشیان وابسته به بیگانگان" را عامل کشتار آنان معرفی کرد.

در مقابل، برخی منابع مخالف دولت گفتند که این افراد در درگیری بین نیروهای امنیتی و به خاطر سرپیچی از دستور تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان کشته شدند.

مقامات سازمان ملل گفته اند که هزاران تن از ساکنان جسر الشغور و مناطق اطراف آن با اتومبیل و در مواردی، همراه با احشام خود در کنار مرز سوریه با ترکیه اجتماع کرده اند تا در صورت پیشروی ارتش، از مرز عبور کنند و به ترکیه پناهنده شوند.

نوشته شده در تاريخ Sun 12 Jun 2011 توسط bipanah


هر سال هزاران جوان افغان دل به دریا می زنند و راهی سفرهای دور و دراز می شوند؛ سفر برای یک زندگی بهتر. استرالیا یکی از مقصدهای عمده پناهجویان افغان در سال‌های اخیر بوده است.


محمد صادق، راننده یک موتورباربری در شهر کابل است. او در یکی از بازارهای این شهر به توزیع مصالح ساختمانی مشغول است و از این راه هزینه زندگی اش را تأمین می کند.
اما او به زودی به جای راندن کامیون خودش، مسافر یکی از کامیون های قاچاق انسان خواهد شد. صادق می خواهد وطنش را ترک کند و به دنبال یک وطن بهتر به استرالیا برود.


محمد صادق می گوید: "من از روی اجبار از اینجا می روم. مجبورم، گشت و گذار کرده نمی توانم. از نظر اقتصادی؛ خدا مهربان است یک لقمه نان برای فامیلم (خانواده) پیدا می کنم. اما شرایط کار در اینجا مساعد نیست. امنیت نیست."


او می افزاید که مجبور است شب‌ها مصالح ساختمانی مورد نیاز نیروهای آمریکایی را به پایگاه بگرام ببرد؛ وظیفه ای که به گفته او می تواند جانش را بگیرد.


سفر دشوار و طولانی

 محمد صادق یک خانواده یازده نفری دارد. تا زمانی که او به استرالیا برسد و از آنجا پناهندگی بگیرد، خانواده اش باید با پس انداز اندکی که او از خود برجای می گذارد، روزگار بگذرانند.                                             

مردم از ناچاری می روند و می گویند اگر در دریا غرق شدیم، از مصیبت خلاص می‌شویم و اگر رسیدیم هم فایده ماست محمد صادق بسیاری در این سال‌ها تلاش کرده اند خودشان را از راه قاچاق به استرالیا برسانند. اما در این راه بعضی بازداشت شده، بعضی ناپدید و عده ای هم در دریا غرق شده اند.
محمد صادق می گوید که از خطرهای سفر به خوبی آگاه است: "اینها برای همه مردم افغانستان معلوم است. اما مردم از ناچاری می روند و می گویند اگر در دریا غرق شدیم، از مصیبت خلاص می شویم و اگر رسیدیم هم فایده ماست."


سرنوشت نامعلوم

هر ساله هزاران جوان افغان مثل محمد صادق کشورشان را ترک می کنند و راهی کشورهای دیگر می شوند. جوانانی که آینده ای برای خود در اینجا نمی بینند. به همین دلیل تلاش می کنند با مهاجرت به کشورهای دیگر، آینده شان را در آنجا جستجو کنند.
استرالیا کشوری است که هزاران کیلومتر از افغانستان فاصله دارد. پناهجویانی که قصد سفر به آنجا را دارند باید رنج ماه‌ها سفر را بر خود هموار کنند و هزاران دلار به قاچاقچیان انسان بپردازند.


با همه اینها معلوم نیست آیا این پناهجویان اجازه اقامت در آن کشور را به‌دست می آورند یا نه. هم اکنون صدها پناهجوی افغان در انتظار دریافت پناهندگی در اردوگاه‌های این کشور به سر می برند.


آقای فرهاد می گوید، مهاجرت افغان‌ها عمدتا ریشه در مشکلات اقتصادی افغانستان دارد
ورود پناهجویان تازه هم باعث می شود صف انتظار برای دریافت پناهندگی از استرالیا طولانی تر شود.


ناامیدی از آینده

در ده سال گذشته میلیاردها دلار کمک جامعه جهانی از جمله پول استرالیا به افغانستان سرازیر شده، اما تاثیر آن به اندازه ای نبوده که افغان‌ها را به آینده کشور شان امیدوار کند. ادامه نا‌امنی ها نیز سبب شده افراد بیشتری تلاش کنند راهی برای خارج شدن از این کشور پیدا کنند.
محمد نادر فرهاد، سخنگوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در کابل معتقد است که بیشتر مهاجرت‌ها از افغانستان با انگیزه های اقتصادی صورت می گیرد.



او می گوید: "مطالعات نشان می دهد که بیشترین رفت و آمدهای امروزه از افغانستان به کشورهای همسایه و فراتر از آن، به دلیل مشکلات اقتصادی در داخل این کشور صورت می گیرد. جا دارد بگویم که شاید عده محدودی از افغان‌ها هم به دلیل نیاز به حمایت حقوقی بین المللی کشورشان را ترک کنند. ولی بیشترین شان به دلیل مشکلات اقتصادی در داخل افغانستان از این کشور می روند."


رقم دقیقی از شمار کسانی که هر ساله افغانستان را ترک می کنند، در دست نیست. اما براساس آمار سازمان ملل متحد تنها در یک روز بیش از ۶۰ هزار نفر به دو سوی مرز افغانستان و پاکستان رفت و آمد می کنند.


با روی کار آمدن دولت بعد طالبان، حدود پنج میلیون مهاجر افغان به کشورشان بازگشته اند. با این وجود، افغانستان هنوز یکی از بزرگترین جمعیت پناهجویان را در جهان دارد.



به نقل از : bbc.co.uk

                          



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ Sun 12 Jun 2011 توسط bipanah

سوال؟


· به منظور تقاضای پناهندگی به کشور ترکیه آمده ام، میباید چه کار کنم؟
· آیا باید برای خدمات کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد زمانی که تقاضای پناهندگی می نمایم هزینه ای پرداخت کنم؟
· چه مدت طول می کشد تا مطلع شوم که به عنوان پناهنده قبول شده ام یا خیر؟
· مدت انتظار برای من طولانی میباشد. آیا میتوانم تاریخ مصاحبه زودتری بگیرم؟
· در مصاحبه فراموش کردم که مطلبی را عنوان کنم. آیا میتوانم با وکیلم صحبت کنم؟
· چگونه میتوانم از جواب پرونده ام مطلع شوم؟
· مطلع شده ام که بعنوان پناهنده قبول شده ام. پس از این چه خواهد شد؟
· برگه قبولی پناهندگیم را گم کرده ام. چکار باید بکنم؟
· می خواهم همسر و یا فرزندانم را که پس از من به ترکیه آمده اند به پرونده خود اضافه کنم. چه باید کرد؟
· چگونه میتوانم شهری را که در آن اقامت دارم تغییر دهم؟
· مطلع شدم که پرونده ام توسط وزارت کشور رد و یا بسته شده است. چکار میتوانم بکنم وآیا کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد میتواند به من کمک
· چگونه میتوانم بطور قانونی در ترکیه ازدواج کنم؟
· ما بطور قانونی در ترکیه ازدواج کرده ایم. چگونه میتوانیم پرونده های خود را ترکیب کنیم؟
· آیا در فرایند پناهجویی نیازی به وکیل هست؟

جواب

· به منظور تقاضای پناهندگی به کشور ترکیه آمده ام، میباید چه کار کنم؟


توسط تلفن یا با آمدن به دفاتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در آنکارا یا وان تاریخ مصاحبه برای ثبت نام دریافت کنید. در مورد شهرهایی که وزارت کشور مشخص نموده به شما اطلاعاتی داده خواهد شد. شما میتوانید در یکی از این شهرها قبل از تاریخی که برای ثبت نام توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد برای شما در نظر گرفته شده، با مراجعه به پلیس ثبت نام شوید. شما باید به یکی از شهرهای "اقماری" که وزارت کشورمشخص نموده است بروید. در حال حاضر 30 شهر موجود میباشد، از جمله: آدانا، آفیون، کاراحصار، آقری، آکسارای، آماسیا، بیله جیک، بوردور، چانکری، چوروم، اسکیشهیر، گازیانتپ، حکاری، هاتای، اسپارتا، کاهرامان ماراش، کارامان، کاستامونو، کایسری، کریک کاله، کرشهیر، قونیه، کوتاهیا، مرسین، نوشهیر، نیده، سیواس، شیرناک، توکات، وان و یزگات


· آیا باید برای خدمات کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد زمانی که تقاضای پناهندگی می نمایم هزینه ای پرداخت کنم؟

خیر، هرگز. همه خدمات کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد رایگان میباشد. اگربه هر گونه کلاهبرداری یا فسادی پی بردید می بایست آن را به دفتر کل بازرسی در ژنوبوسیله ایمیل ذیل، و یا تلفن 41227398844 + و یا فاکس41227397380+ گزارش نمایید: inspector@unhcr.org 


· چه مدت طول می کشد تا مطلع شوم که به عنوان پناهنده قبول شده ام یا خیر؟

تعداد مراجعه کنندگان به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در سال 2008 نسبت به تعداد آن در سال 2007 تقریبا دو برابر شده است. در شش ماه اولیه 2007 کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد تقاضای 3011 نفر را بررسی کرده و برای همین مدت در 2008 شمار تقاضاکنندگان 4754 میباشد. از آنجا که تعداد کارمندان کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد افزایش نیافته، متاسفانه مدت انتظار افزایش یافته است. در حال حاضر مدت انتظار به طور میانگین از زمان ثبت نام تا مصاحبه 9 ماه است و از زمان ثبت نام تا تصمیم گیری 10 ماه میباشد، اما بعضی اوقات مدت انتظاربرای مصاحبه ممکن است طولانی تر بشود و این بستگی به تعداد تقاضاکنندگان دارد. بخاطر داشته باشید که در موارد استثنایی، زمان انتظار پس از مصاحبه اول میتواند طولانی تر باشد. برخی از پروندها ممکن است به بررسی بیشتری نیاز داشته باشد یا برای مثال احتیاج به تایید دفتر مرکزی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد داشته باشد. بنابراین، این امکان وجود دارد که با چهارچوب زمان تخمینی فوق الذکر مطابقت نداشته باشد. بسیار مهم است که در طول این فرایند شکیبا باشید.


· مدت انتظار برای من طولانی میباشد. آیا میتوانم تاریخ مصاحبه زودتری بگیرم؟

متاسفانه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد فقط میتواند به موارد بسیار آسیب پذیرارجعیت در تاریخ مصاحبه بدهد.(اگر خانمی هستید که به تنهایی خانواده را حمایت میکنید، و یا بیماری جدی دارید و یا سالمندی هستید که به تنهایی در ترکیه بسر میبرید و امثالهم). اگر فکر میکنید به یکی از این گروهها تعلق دارید، میتوانید در یک نامه به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد شرایط خود را توضیح دهید و مدارک لازم را ارائه نمایید. ( برای مثال مدرک دکتر که توصیف گر نوع بیماری شما باشد).
[ بالای صفحه ]

· در مصاحبه فراموش کردم که مطلبی را عنوان کنم. آیا میتوانم با وکیلم صحبت کنم؟

اگر مطلبی برای اضافه کردن دارید، با ذکر شماره پرونده، آن را بنویسید و بوسیله نامه، فاکس و یا ایمیل به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد بفرستید. نامه شما بدست وکیلتان خواهد رسید


· چگونه میتوانم از جواب پرونده ام مطلع شوم؟

آسانترین راه از طریق بازدید سایت اینترنتی ذیل میباشد: http://results.unhcr.org.tr/ برای دستیابی به اطلاعات نیاز به شماره پرونده خود در کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و تاریخ تولد دارید. همچنین جواب پرونده از طریق نامه به اطلاع شما می رسد. در صورت تغییر آدرس، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد را از طریق فاکس مطلع نمایید. جواب قبولی و یا ردی از طریق نامه به شما فرستاده می شود 


· مطلع شده ام که بعنوان پناهنده قبول شده ام. پس از این چه خواهد شد؟

لطفآ شماره تلفن خود را بدهید تا کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد بتواند با شما تماس حاصل نماید. اگر پرونده شما برای جایگزینی مناسب باشد، میتوانید انتظار داشته باشید تا 2 هفته پس از قبولی دعوت به مصاحبه شوید. بخاطر داشته باشید به علت مخالفت دولت ترکیه برخی از پناهندگان نمیتوانند جایگزین شوند. برخی دیگر از پناهندگان نیز وجود دارند که فقط در صورتی که بسیار آسیب پذیر باشند جایگزین میشوند. همچنین بخاطر داشته باشید که تصمیم نهایی در مورد قبولی جایگزینی با کشورهای پناهنده پذیر است نه با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد یا دولت ترکیه. بیشترکشورهای پناهنده پذیرترجیح میدهند از کشورهای همسایه پناهنده بپذیرند. اگر از کشوری می آیید که همسایه ترکیه نیست، ممکن است برای جایگزینی پذیرفته نشوید


برگه قبولی پناهندگیم را گم کرده ام. چکار باید بکنم؟



باید به نزدیکترین کلانتری بروید و در مورد گم شدن این برگه به آنها گزارش دهید. قبل از مراجعه به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد برای دریافت برگه جدید، کپی این گزارش را که از پلیس دریافت کرده اید را با خود بیاورید.


· می خواهم همسر و یا فرزندانم را که پس از من به ترکیه آمده اند به پرونده خود اضافه کنم. چه باید کرد؟



لطفا تاریخ مصاحبه برای ثبت نام را ازکمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد دریافت نمایید و تمام مدارک از قبیل پاسپورت، شناسنامه، و قباله ازدواج را در آن روز با خود بیاورید


· چگونه میتوانم بطور قانونی در ترکیه ازدواج کنم؟



با اصل مدرک شناسایی و برگه تجرد میتوانید به دفتر ثبت عمومی ( برای ازدواج) در شهرتان مراجعه نمایید. کسانی که میتوانند مدارک اشاره شده را فراهم نمایند از پلیس محلی نیز میتوانند تقاضای راهنمایی کنند. پلیس محلی همچنین میتواند در حصول این مدارک به شما کمک کند اما گاهی کمک گرفتن از آنان میتواند مشکل باشد. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد نیز میتواند براساس مدارک ثبت شده در پرونده مدرکی دال بر وضعیت تاَهل شما صادر کند تا در این فرایند به شما کمک کند.


 ما بطور قانونی در ترکیه ازدواج کرده ایم. چگونه میتوانیم پرونده های خود را ترکیب کنیم؟



هر کدام از شما بعنوان متقاضی اصلی باید بطورجداگانه تقاضای ترکیب پروندها را بنویسید. دفتر ما ارزشیابی خواهد کرد که پروندها میتواند ترکیب بشود یا خیر. این بستگی به وضعیت مربوطه دارد.


· آیا در فرایند پناهجویی نیازی به وکیل هست؟

خیر، نیازی به وکیل نیست، اما شما این حق را دارید که اگر مایل باشید وکیلی بگیرید. بخاطر داشته باشید هزینه وکیل خصوصی را شما باید بپردازید. در شهرهای اقماری برای کمک حقوقی میتوانید به کانون وکلا مراجعه کنید




به ادامه مطلب مراجعه فرمائید...

















ادامه مطلب
.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است :